Web Analytics Made Easy - Statcounter

اینکه بازی ایران و آمریکا در سال ۹۸ سیاسی‌تر بود یا بازی سوئیس و صربستان (بخوانید کوزوو و صربستان)، احتیاج به بررسی‌های بیشتری دارد، اینکه گریه‌های حمید استیلی پیام‌های بیشتری داشت یا نماد عقاب شچیری، چندان مشخص نیست، اما آنچه مشخص است آنست که بازی فوتبال در برخی موارد چنان با سیاست و تاریخ آمیخته می شود که بعد سیاسی آن به بعد ورزشی آن کاملا می چربد.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

سرویس بین الملل فردا؛ مهدی دهرویه؛ مدیر رادیو آلبانیایی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران:

پلان اول: ایران- آمریکا، جام جهانی ۱۹۹۸

مسابقه فوتبال میان ایران و آمریکا در جام جهانی ۹۸ را به طور قطع خاطرتان هست. اصلاً نمی‌شود که خاطرتان نباشد. بازی‌های که از سوی محافل ورزشی نیز به عنوان سیاسی‌ترین بازی ادوار جام‌های جهانی معرفی شده است. گل حمید استیلی و اشک‌هایی که معانی زیادی در برداشت. پیام‌هایی که تنها در جنبه‌های ورزشی خلاصه نمی‌شدند.


عکس: گل حمید استیلی به آمریکا در جام جهانی ۹۸ و اشک‌های پس از آن


سایت فیفا پیش از آغاز جام جهانی ۲۰۱۸ در اقدامی جالب توجه با نگاهی به این جنگ فوتبالی و نوستالژیک نوشت: «در جام جهانی ۹۸ فرانسه به همه ثابت شد که فوتبال چگونه می‌تواند آب سردی باشد بر آتش شعله ور شده جنگ‌های سیاسی. فوتبال بهترین سلاح برای آرام کردن تنش‌های سیاسی آن هم در فضایی شاد و مفرح میان مردمان دو کشور قلمداد می‌شود که نمونه بارز آن بازی قرن میان ایران و آمریکا بود که در فضایی کاملا دوستانه و رقابتی برگزار شد و بدون تنش به پایان رسید(ورزش سه)»

اما سایت فیفا اشار‌های به این موضوع نداشت که در برخی لحظات، ورزش فوتبال همچون نمک بر زخم‌های کهنه عمل کرده و حتی می‌تواند جرقه آغاز جنگ نیز باشد. برای مثال جنگ کوتاه مدت (۴ روز) میان دو کشور السالوادور و هندوراس که به جنگ فوتبال معروف شده، از مستطیل سبز آغاز شده است.


پلان دوم: آلبانی- صربستان، مقدماتی یورو ۲۰۱۶

تیم‌های صربستان و آلبانی در گروه I از مرحله انتخابی یورو ۲۰۱۶ در ورزشگاه پارتیزان شهر بلگراد به مصاف یکدیگر رفتند، ولی این دیدار به دلیل مشکلاتی که پیش از پایان نیمه نخست به وجود آمد، نیمه‌کاره ماند. اتحادیه فوتبال اروپا هواداران آلبانی را به درخواست اتحادیه فوتبال صربستان از حضور در این دیدار منع کرده بود. اتحادیه فوتبال آلبانی هم اعلام کرد که در بازی برگشت همانند همتای صربستانی خود عمل کرده و از ورود هواداران صربستان در این بازی جلوگیری خواهد کرد.

در دقیقه ۴۱ این بازی زمانی که نتیجه بدون گل دنبال می‌شد، یک هواپیمای بدون سرنشین بر فراز استادیوم ظاهر شد که پرچمی را حمل می‌کرد که روی آن نقشه آلبانی تاریخی (آلبانی، کوزوو، بخشی از یونان، بخشی از مقدونیه و بخشی از مونتهنگرو) و لغت "Autochthonous" (بومی) نوشته شده بود. روی پرچم علاوه بر نوشته و نقشه آلبانی تاریخی، عکس دو نفر از مبارزان آلبانیایی، عیسی بولتینی Isa Boletini یکی از رهبران انقلاب مردم آلبانی مخالف صربستان در اوایل قرن بیستم و اسماعیل چمالی ismail qemali یکی از رهبران حزب ملی گرای آلبانی، بنیان گذار آلبانی جدید و رهبر مردم آلبانی در استقلال این کشور در ۱۹۱۲ نیز نقاشی شده بود. استفان میتروویچ، مدافع تیم ملی صربستان اقدام به پایین کشیدن پرچم و جمع آن کرد و این شروع درگیری بود.

عکس: پایین کشیدن پرچم منقش به نقشه تاریخی آلبانی و دو تن از قهرمانان ملی آلبانیایی توسط بازیکن صربستان در مسابقات مقدماتی یورو ۲۰۱۶

بعد از آن بازیکنان آلبانی سعی به پس گرفتن پرچم کردند، ولی در این لحظه یکی از هواداران یا توپ جمعکن‌ها با صندلی به بازیکن آلبانی حمله کرد و درگیری‌های اصلی شروع شد. با شروع درگیری‌ها تنی چند از هولیگان‌های صرب با شکستن فنس‌ها وارد زمین شدند و درگیری‌ها شدت گرفت. بعد از این اتفاقات بازی از سوی داور بازی قطع و نیمه کاره پایان یافت.

عکس: درگیری بازیکنان آلبانی و صربستان پس از در یورو ۲۰۱۶

در کوزوو و آلبانی مردم بدون درنظر گرفتن عواقب این کار و بدون نگرانی از حکم مراجع بین المللی در خصوص نتیجه بازی، به خیابان‌ها آمده و به شادی پرداختند. صربستان، برادر نخست وزیر آلبانی، ادی راما Edi Rama، که با پاسپورت آمریکایی خود در ورزشگاه حضور داشت را مسئول این اقدام دانستند و ماجرا‌های این فوتبال سیاسی تا مدت‌ها ادامه داشت.

پلان سوم: سوئیس – صربستان، جام جهانی ۲۰۱۸

شاید بهتر باشد این مسابقه فوتبال را میان کوزوو و صربستان دانست. چرا که کشور سوئیس کمترین نقش را در حواشی ایجاد شده در این مسابقه داشته است. رسانه‌های سوئیسی هم با انتخاب تیتر "ادامه رویا‌ها بر بال‌های عقاب‌های کوزوویی" نیز بر صحت این ادعا تاکید کردند. بسیاری حدس میزدند که با وجود سه بازیکن کوزوویی به نام‌های جردان شچیری (Xherdan Shaqiri)، والون بِهرامی (Valon Behrami)، گرانیت جاکا (Granit Xhaka) و یک بازیکن آلبانیایی تبار مقدونی‌های بنام بلریم جماعیلی (Blerim Dzemaili) در کشور سوئیس بازی این کشور با صربستان بدون حاشیه نخواهد ماند. به ویژه زمانی که مقامات امنیتی کشور روسیه به عنوان همپیمان قدیمی صرب‌ها از ورود پرچم آلبانی و کوزوو به ورزشگاه جلوگیری کرد.

والون بهرامی که پرچم بزرگ کوزوو را روی بازویش تتو کرده و جردان شچیری که آن را روی کفشش به ثبت رسانده بود پس از گل دقیقه ۹۰ شچیری به سمت تماشاگران رفته و با دستان خود نماد اتحاد آلبانیاییتبار‌های منطقه بالکان (پرچم آلبانی منقش به تصویر یک عقاب دو سر که نماد اتحاد دو قوم آلبانیایی گگ و توسک بوده و از قرن ۱۳ میلادی وجود دارد، است و نکته جالب اینکه اکثر مردم آلبانی پرچم کشور خود را پرچم کشور آلبانی میدانند و پرچم حال حاضر خود را تحمیل اتحادیه اروپا میدانند) را به سمت تماشاگران صرب نشانه رفتند.


عکس: خوشحالی دو بازیکن کوزوویی سوئیس در مقابل صربستان با نماد عقاب

شاید شچیری در مسیر فرار از تله آفساید تا دوختن توپ به تور دروازه صربستان در فکر انتقام بود. انتقام بیش از یک میلیون آواره کوزوویی که در سال ۱۹۹۹ و در خلال جنگ با صرب‌ها آواره شدند و خانواده شچیری نیز جزو این آوارگان بودند. شاید شچیری در این تصور بود که با گذر از مدافع صرب و آشنا کردن توپ با تور دروازه میتواند استقلال کشور خود را در جهان به رسمیت بشناساند. آن هم در کشور روسیه. شاید شچیری پیش بینی می‌کرد که با زدن این گل رسانه‌ها این‌گونه تیتر بزنند که "دو کوزوویی، علیه صربستان و روسیه". روسی‌های که در آخرین حمایت خود از صربستان از ورود پرچم‌های کوزوو و آلبانی به ورزشگاه جلوگیری کرد، ولی مانع از برافراشته شدن یک بنر ضد کوزوو که روی آن نوشته شده بود:" کوزوو متعلق به صربستان است"، و شعار "روسیه، صربستان، برادران همیشگی" در ورزشگاه نشد.


عکس: رسانه سوئیسی بلیک: زیر سایه عقاب‌ها «Xhaka- جاکا» و «Shaqiri- شاکری»، برای پرواز در بالاترین سطح به رؤیای خود می‌ادامه می‌دهیم


پس از پیروزی سوئیس، ادی راما، نخست وزیر آلبانی در کاخ ریاست جمهوری خود جشن برپا کرد و ویدئو کنفرانس گذاشت. رسانه‌های آلبانیایی با طعنه به ممانعت از ورود پرچم‌ها به ورزشگاه نوشتند "عقاب‌ها از آسمان می‌آیند" و شچیری پس از بازی، گفت: در فوتبال، گاهی احساسات بر شما غلبه می‌کند. شما دیدید من چه کردم، این حرکات فقط احساس بود. 

اینکه بازی ایران و آمریکا در سال ۹۸ سیاسی‌تر بود یا بازی سوئیس و صربستان (بخوانید کوزوو و صربستان)، احتیاج به بررسی‌های بیشتری دارد، اینکه گریه‌های حمید استیلی پیام‌های بیشتری داشت یا نماد عقاب شچیری، چندان مشخص نیست، اما آنچه مشخص است آنست که بازی فوتبال در برخی موارد چنان با سیاست و تاریخ آمیخته میشود که بعد سیاسی آن به بعد ورزشی آن کاملا می‌چربد.

 

لینک کوتاه خبر: farda.fr/003V63

منبع: فردا

کلیدواژه: فوتبال فوتبال سیاسی ایران آمریکا سوئیس صربستان

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.fardanews.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «فردا» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۱۹۳۲۷۰۵۵ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

چرا کشوری مثل مصر سریال «حشاشین» را ساخت؟

نشست نقد و بررسی سریال حشاسین با حضور حجت‌الاسلام مهدی فرمانیان استاد تمام دانشگاه ادیان و مذاهب اسلامی، حجت‌الاسلام سید علی بطحایی مدیر کل پژوهش دانشگاه ادیان و مذاهب، فرقه‌شناس و پژوهشگر جریان‌های اسلامی و مهدی علمی دانشور استادیار ادیان شرق دانشکده ادیان و مذاهب برگزار شد.

بطحایی بحث خود را با موضوع جریان‌های فکری مصر آغاز کرد و گفت: سریال حشاشین نسل جدید را درگیر کرده است. نسل جدید بر خلاف ممانعت‌ها این سریال را دیدند. نظر کلی بنده از سریال همان ضرب المثل معروف است که گفت «بعضی‌ها کج گفتند، اما رج گفتند.» کج گفتنش با آقای دکتر فرمانیان و دانشور است و رج گفتنش با من. رج گفته یعنی برنامه و هدف دارد و کار او روی حساب است. روی جریان‌های فکری، این سریال را ارائه داده است. این سریال را در قد و قواره سریال تاریخی نبینیم بلکه این فیلم، یک نبرد جریانی است که صحنۀ آیندۀ جهان اسلام را تشکیل می‌دهد. نبرد جریان‌های فکری در این اتفاق رخ می‌دهد. به چه معنا؟ جریان شناسی جهان اسلام حوزه مغفولی است. آینده پژوهیِ آن، مغفول‌تر است و از همه مغفول تر، نبرد بین جریان‌هاست که صحنه آینده جهان اسلام را شکل می‌دهد. در مصر و تونس و مغرب و ترکیه همین گونه است. تلاقی جریان‌ها صحنه آینده جهان اسلام را می‌سنجد.

وی افزود: اسلام سنتی خیلی در تلاقی با جریانات وارد نمی‌شود و حاشیه امنی برای خود دارد. روشنفکری هم بدنه‌ی مردمی ندارد و حضور اجتماعی هم نمی‌تواند داشته باشد؛ منتها سه جریانِ اسلام سلفی با قرائت جامعی که دارد و نیز اسلام سیاسی و اسلام سکولار صحنه‌ی آینده جهان اسلام را می‌سازند که باید در حوزه آینده‌پژوهی به آن توجه کنیم تا به مشکلی برنخوریم. 

سریال حشاشین به نزاریان شام ارتباط دارد

بطحایی گفت: باید به نکته‌ای توجه شود؛ اگر توجه نکنیم، بقیه تحلیل‌ها فایده نخواهد داشت. چون بعضی می‌گفتند این سریال آمده تا ولایت فقیه یا مهدویت را بزند، اما سرحلقه این سریال این است که چرا مصر این دغدغه را داشت؟ چون نزاریان ارتباطی به مصر ندارد. نزار پس از اینکه از خلیفه نهم عزل می‌شود، مدت کوتاهی به اسکندریه مصر می‌رود و مدتی در آنجا می‌ماند. برای اینکه نشان دهد من حکومت دارم، سکه‌ای ضرب می‌کند که ظاهراً در موزه آقاخان تورنتو نگهداری می‌شود. مدت کوتاهی حکومت می‌کند و بعد لشکری می‌آید و او را می‌کشند؛ بنابراین این سریال به مصر مربوط نیست به لوئانته یا نزاریان شام ارتباط دارد و عمدۀ آن به ایران مرتبط است. مصر به خاطر مصرف داخلی و مخالفت با اسلام سیاسی و آمادگی جهان اسلام به این سریال پرداخت. بعید هم نیست در آینده به دیگر جریان‌ها و فرقه‌ها بپردازند و ما با اسلام سیاسی‌هراسی مواجه شویم. پنج قسمت اولش است که به اسلام سیاسی برخورده است.

مصر لیدر جریان فکری جهان اسلام است

وی با طرح این سؤال که در مصر چه اتفاقاتی افتاد، گفت: باید موج‌های تاریخی مصر را یک مرور کنیم و بعد ببینیم اسلام سنتی و سایر جریان‌های فکری چه واکنشی نسبت به این موج‌ها داشتند. از ۲۲۶ سال قبل در ۱۲۱۳ قمری یا ۱۷۹۸ میلادی که ناپلئون حمله می‌کند و می‌گویند توپ‌های ناپلئون مسلمانان را بیدار کرد، تقریباً ۶ موج مصر را فرا گرفت. مصر با بقیه کشور‌های عربی تفاوت دارد. کشور‌های عربی پول دارند، اما مصر پول ندارد. 

بحطایی ادامه داد: کتابی با نام «مصر از زاویه‌ای دیگر» از خانم جمیله کدیور منتشر شده است. سفرنامه ۳۰۰ صفحه‌ای جریانات فکری را در آن بازه زمانی خوب ریشه‌کاوی کرده است. مصر مهم است. شناخت مصر مهم است. این سرزمین، لیدر جریان فکری جهان اسلام است. از ۲۲۶ سال قبل تا الان جریان اول که تاکنون ادامه دارد، محمدعلی پاشا و طهطاوی بود. کتابی با عنوان «تخلیص الابریز فی تلخیص با‌ریز» نوشته شد. یعنی پاکسازیِ آب را بیاور تا چهره مشعشع پاریس را نشان دهیم. در این کتاب اولین واکنش‌هایی که اسلام نسبت به مدرنیته و حمله ناپلئون دارد و علت عقب ماندگی اسلام را خوب تحلیل کرده است. اینها نسل اول هستند که با سخت‌افزار‌های غرب مواجه می‌شوند که چرا غرب از جهت‌های مختلف جلوتر از ما است. این جریان شکست می‌خورد.

این پژوهشگر فرقه‌ها گفت: نسل دوم امثال سید جمال است که بیداری اسلامی را مشخص می‌کند و عبدُه که اسلام انقلابی و بیداری را مطرح می‌کنند. نسل سوم، با جنگ جهانی اول مواجه می‌شود که سعد زغلول است. در این دوران بریتانیا جدا می‌شود. 

روح فرهنگیِ حاکم بر مصر را تفکرات سکولار شکل می‌دهد

وی با اشاره به اینکه از کنار نسل چهارم و پنجم سه جریان شکل می‌گیرد، افزود: یکی پان عربیسم است به سردمداری جمال عبدالناصر. او ناسیولانیست دیکته‌ای و دیکتاتوری است. دوم، حسن البناء است که در همین دوران، شکل‌گیری اسرائیل را شاهدیم. پان‌عربیسم در مصر خودش را خوب نشان می‌دهد. در کنارش طه حسین است که نباید آن را متعلق به گذشته بدانیم. دقیق‌ترین بسته‌ای که درباره سکولاریزم و لیبرالیسم در مصر ارائه می‌شود، متعلق به اوست. در کتاب‌های «فی الأدب الجاهلی»، «فی التاریخ الجاهلی» و «مستقبل الثقافة فی مصر» اندیشه خود را می‌گوید. تکلیف خودش را مدرنیته مشخص می‌کند. به جهان اسلام نسخه می‌دهد که چه قسمت‌هایی از فرهنگ غرب را بگیریم. وزیر امروزین مصر می‌گوید روح فرهنگیِ حاکم بر مصر، طه حسین است.

بطحایی گفت: الان در مصر دوئلی بین اسلام سیاسی و اسلام سکولار است. تقریباً اسلام سنتی جمع شده است. تنها یکی از مشاوران احمد الطیب گفته بود سریال حشاشین به فرقه‌گرایی منتج می‌شود. اسلام سنتی در مصر اسلام کاملاً کنترل شده است. در هر صورت الأزهر واکنش مطلوبی ندارد. اما میدان‌دار در تمام این صحنه‌ها، خالد منتصر و عکاشه است. اینها افراد تأثیرگذاری هستند. پزشک خالد در خیلی از حوزه‌ها وارد شده و سکولاریزم است. او دو سفر به آلمان و هلند می‌رود. می‌گوید واکنش‌ها را نسبت به حشاشین می‌دانم. با مسلمانان هلند که صحبت کردم، از لحاظ لهجه انتقاد کردند،، اما از نظر جریانی می‌گویند، به نظر ما بهترین فیلمی است که توانسته اسلام سیاسی و تکفیری‌ها را منکوب کند.

وی با تصریح بر اینکه خوراک این فیلم کاملاً جریان‌شناسانه است و تاریخی نبینیم، در بیان راهکار گفت:، اما چکار کنیم؟ به ذهنم می‌آید اسلام سنتی و مراجع تقلید باید سکوت کنند، همچنان که خود اسماعیلی‌ها سکوت کردند. صحبت درباره نزاریان باید متولی داشته باشد. ایران جزو تاریخش است، اما درباره حشاشین که مقداری مسئله دارد، نمی‌تواند صحبت کند. باید امثال آقاخان صحبت کنند. ما انتظار داریم وارد صحنه شود. البته آقای داریوش محمدپور از مؤسسه اسماعیلیه واکنشی داشت.

منبع: تسنیم

باشگاه خبرنگاران جوان وب‌گردی وبگردی

دیگر خبرها

  • شکست نفت در فرار از بزرگترین کاهش هفتگی ۳ ماه گذشته
  • چرا کشوری مثل مصر سریال «حشاشین» را ساخت؟
  • بازی مرگ و زندگی ایران: این رقیب را بکش و زنده بمان!
  • مشاغل بهاره در تهران قدیم | کاهگل‌مالی و یخ‌فروشی
  • (عکس) اهتزاز پرچم ایران در یکی از دانشگاه‌های آمریکا
  • پرتاب آب دهان بر روی پرچم فلسطین توسط پلیس آمریکا + فیلم
  • پرتاب آب دهان بر روی پرچم فلسطین توسط پلیس آمریکا
  • تهدید رژیم صهیونیستی به انتقام از دادگاه کیفری بین‌المللی
  • شوک به آبی‌های پایتخت، فرار ۸۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تومانی مالیاتی و تنها امید بایدن
  • شوک به آبی‌های پایتخت، تنها امید بایدن و فرار ۸۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تومانی مالیاتی